افزایش چشمگیر تولید نفت در میدان جفیر با استفاده از تکنولوژی جدید

به گزارش خبرنگار مهرمیزان تولید چاه جفیر-11 در میدان جفیر پس از اجرای عملیات شکاف هیدرولیکی اسیدی همراه با پروپانت (Acid-Propped Hydraulic Fracturing)، بر اساس نتایج آزمون تولید، حدود سه برابر افزایش یافت؛ این عملیات بر اساس سوابق موجود، نخستین اجرای این روش در کشور به شمار می رود که توسط بخش خصوصی ایرانی به انجام رسیده است.

این پروژه در چارچوب طرح ملی توسعه سپهر و جفیر، با راهبری، طراحی مهندسی و نظارت شرکت اکتشاف، توسعه و تولید پاسارگاد و با سرمایه گذاری گروه انرژی پاسارگاد تحت قرارداد IPC و بهره گیری از ظرفیت های تخصصی، مهندسی و اجرایی داخلی، تحت قرارداد حفاری یکپارچه چاه های بنگستانی با شرکت پژواک انرژی، به مرحله اجرا درآمد.

طراحی و اجرای این عملیات، حاصل چندین سال مطالعه، بررسی تجربیات پیشین و درس آموخته های فنی و انجام ده ها هزار ساعت مطالعات تخصصی در حوزه های زمین شناسی، مهندسی مخزن، ژئومکانیک، حفاری، بهره برداری و ارزیابی ویژگی های مخزن بنگستان در چاه جفیر-11 بوده است.

در مرحله طراحی و آماده سازی، آزمایش های تخصصی مرتبط با واکنش اسید و سنگ، انتخاب سیستم اسیدی، ارزیابی مقاومت پروپانت و سازگاری سیالات با بهره گیری از ظرفیت های تخصصی گروه انرژی پاسارگاد انجام شد. در عملیات نهایی نیز حدود 1,900 بشکه سیالات، شامل حدود 720 بشکه سیال اسیدی و حدود 15,770 پوند پروپانت، با نرخ تزریق عمدتاً 20 بشکه در دقیقه پمپاژ و عملیات با موفقیت تکمیل گردید.

اهمیت این دستاورد فراتر از افزایش تولید یک حلقه چاه است؛ با توجه به اینکه حجم قابل توجهی از نفت درجای کشور در مخازن متراکم و کم تراوا می باشد، انجام موفق این عملیات ضمن ایجاد یک تجربه عملیاتی ارزشمند در حوزه روش های پیشرفته تحریک چاه، گامی بلند در افزایش تولید، کاهش هزینه های توسعه، کاهش نیاز به حفاری چاه های جدید و بهره برداری مؤثرتر از ذخایر نفتی و ارتقای ضریب بازیافت در این گونه مخازن در کشور محسوب می شود.

لازم به ذکر است بر اساس سوابق موجود، طی دهه های گذشته حدود 25 عملیات شکاف هیدرولیکی در کشور انجام شده است که از این تعداد، پنج عملیات در دهه های 1370 و 1390 و مابقی عملیات در دهه 1350 شمسی انجام شده اند. تمامی عملیات های انجام شده تاکنون توسط شرکت ملی نفت ایران و با استفاده از خدمات شرکت های سرویس دهنده خارجی انجام شده بود.

این دستاورد همچنین گامی مهم در توسعه توان طراحی، مهندسی، نظارت و اجرای بخش خصوصی کشور در پروژه های پیچیده نفتی و نمونه ای شاخص از امکان اتکا به دانش و ظرفیت های تخصصی داخلی برای حل چالش های فنی توسعه و تولید از مخازن پیچیده به شمار می رود.